ΣΥΝΤΑΓΕΣ VEGAN

Αυτή τη σπέσιαλ μακαρονάδα πρέπει να τη δοκιμάσετε είτε νηστεύετε είτε όχι. Ίσως να σκεφτήκατε ότι είναι κάτι σαν το φακόρυζο και ότι απλά ανακατεύουμε τη φακή με τα μακαρόνια αντί με το ρύζι. Σας διαβεβαιώνω ότι καμία σχέση! Πρόκειται για μια πλούσια σάλτσα με μοναδική γεύση που μπορεί να απολαύσει ακόμη και όποιος δεν τρώει φακή. Τα ωραία της υλικά δημιουργούν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα και ίσως να μπορεί κάποιος να εντοπίσει τη φακή μόνο στην επίγευση. Όχι όμως μόνο ωραία και νόστιμα υλικά αλλά και θρεπτικά. Ό,τι πρέπει και για τα παιδάκια που αρνούνται να φάνε φακή. Μια μακαρονάδα, του 10 με τόνο, μόνο που δεν περιέχει τόνο αλλά φακή!

Αναρωτιέστε ποια είναι η κυρία Αριάδνη; Να σας ενημερώσω λοιπόν ότι η κυρία Αριάδνη είναι η μανούλα μου. Η γυναίκα αυτή είναι ένα κεφάλαιο από μόνη της στον κόσμο της μαγειρικής και αυτό που λέω δεν εμπεριέχει ίχνος υπερβολής. Θα μπορούσα να σας πω πολλά για τα κατορθώματά της αλλά δεν είναι επί του παρόντος και δεν θέλω να σας κουράσω. Θα μου επιτρέψετε μόνο να σας πω ότι όσο πιστά και να ακολουθώ τις συνταγές της, πάντα τα δικά της φαγητά είναι καλύτερα. Και όχι, δεν συμβαίνει επειδή είναι μαμά μου και της μαμάς μας είναι πάντα πιο νόστιμα. Αυτό που σας λέω είναι η πάσα αλήθεια. Ακόμη και σ΄ αυτήν την ηλικία όλο και κάτι καινούριο έχει να μου πει, του τύπου “ξέρεις τι ανακάλυψα; οι λαχανοντολμάδες γίνονται καλύτεροι αν τους τυλίξεις ανάποδα” και το περίεργο είναι ότι έχει δίκιο! Και να διευκρινίσω ότι όταν λέει ανάποδα, εννοεί ότι ξεκινάει το τύλιγμα από την λεπτή μεριά του φύλλου. Όσο για τα βραστά αυγά της, η φήμη της προηγείται. Στα τραπέζια που κάνει, η ύπαρξη των αυγών είναι προαπαιτούμενη και αδιαμφισβήτητη. Κι ενώ έχει αγγίξει την τελειότητα, μας λέει τις προάλλες “Τελικά τα αυγά γίνονται καλύτερα στις 8 και 10…” “Το βράδυ;” ρωτάει η κόρη μου. “Όχι, εννοώ στα 8 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα!” Εντάξει, δεν είναι η πρώτη φορά, μας έχει κουφάνει κι άλλες φορές. Τα μυστικά της δε, είναι τόσο απλά που σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί δεν το σκέφτηκες.

Λουκουμάδες τραγανοί, ροδοκοκκινισμένοι και αφράτοι που στη θέα τους κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί. Σερβιρισμένοι με μέλι και μπόλικη κανέλα γίνονται πάντα δεκτοί με επιφωνήματα χαράς και ανάρπαστοι, οποιαδήποτε ώρα από μικρούς και μεγάλους. Λουκουμάδες υπάρχουν σε όλον τον κόσμο, σε διάφορες παραλλαγές. Στην Ελλάδα, τους έφτιαχναν από την αρχαιότητα. Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα πολύ απλό γλυκάκι που αποτελείται από αλεύρι, μαγιά και νερό ενώ στη συνέχεια τηγανίζεται σε καυτό λάδι. Σιροπιάζεται ή μελώνεται με μοσχοβολιστό ελληνικό μέλι και πασπαλίζεται με αρωματική κανέλα.

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή χωρίς σάλτσα ντομάτας. Όχι μόνο δίνει ξεχωριστό χαρακτήρα σε απλές παρασκευές όπως στις μακαρονάδες, στα κεφτεδάκια, στη στραπατσάδα αλλά επίσης αποτελεί απαραίτητο συστατικό σε άπειρα φαγητά της παραδοσιακής μας κουζίνας όπως τα λαδερά και τα κοκκινιστά. Μια καλή, καλοκαιρινή ντομάτα, γλυκιά και αρωματική μπορεί να αναβαθμίσει απίστευτα και το πιο απλό φαγητό. Αυτό ακριβώς θα πετύχετε φτιάχνοντας μόνη σας σάλτσα για το χειμώνα ενώ συγχρόνως θα αποφύγετε τα συντηρητικά και τα τεχνητά χρώματα που περιέχουν οι σάλτσες του εμπορίου που συνήθως έχουν περίεργη και ξινή γεύση. Κι αν νομίζετε ότι είναι μεγάλη βαβούρα, θα συμφωνήσω μαζί σας. Όμως σήμερα θα σας πω τι να κάνετε για να ετοιμάσετε τη σάλτσα του χειμώνα, εύκολα, γρήγορα και ανώδυνα. Με τον τρόπο που θα σας προτείνω, επιτυγχάνετε και κάτι άλλο πολύ σημαντικό…

Σήμερα θα φτιάξουμε ένα πολύ αφράτο κέικ που μοσχοβολάει πορτοκάλι και κανέλα. Εύκολο και γρήγορο, με απλά υλικά, δεν χρειάζεται μίξερ ούτε κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία. Ένα ανακάτεμα των υλικών με μια κουτάλα και είναι έτοιμο για ψήσιμο. Η συνταγή της φίλης μου της Πόπης η οποία το φτιάχνει για φανουρόπιτα με 7 υλικά. Πολύ υγρό και μελωμένο, μοιάζει σαν να περιέχει σιρόπι. Η κόρη μου το λατρεύει και όταν θέλει να της το φτιάξω, ζητάει το σιροπιασμένο κέικ της κυρίας Πόπης κι ας της έχω πει άπειρες φορές ότι δεν έχει σιρόπι.

Σας αρέσουν οι λιαστές ντομάτες; Αν κάποιος μου έκανε αυτήν την ερώτηση παλιά, δεν είμαι σίγουρη ότι θα μπορούσα να απαντήσω με σιγουριά. Κι αυτό γιατί ως επί το πλείστον, πρόκειται για αφυδατωμένα ντοματάκια, σκληρά σαν πετσιά και με μεγάλη οξύτητα που έτσι και τα φας σκέτα, ένα κχχχ… το κάνεις για να λέμε και του στραβού το δίκιο. Όμως έχω δοκιμάσει και κάποια που ήταν υπέροχα, κατακόκκινα και ζουμερά, γλυκά και πεντανόστιμα. Τέτοια λοιπόν θα φτιάξουμε σήμερα και μάλιστα με την άνεση που δίνει ο φούρνος του σπιτιού σε όσους από εμάς δεν έχουμε τη δυνατότητα να τα αποξηράνουμε στον ήλιο.

Εσείς γνωρίζετε τι είναι το βούτυρο φρούτων; Γιατί εγώ, ιδέα δεν είχα μέχρι πριν λίγες μέρες! Αυτή η ευτυχής ανακάλυψη έγινε εντελώς τυχαία. Έδωσα στην αναζήτηση της Google “plum” και μου έδωσε ως επιλογή “plum butter”. Κι εκεί, “σκάλωσα” που λένε και οι κόρες μου. Σε πρώτη φάση σκέφτηκα ότι με κάποιο τρόπο κατάφεραν να φτιάξουν βούτυρο από τα φρούτα και μου φάνηκε απίστευτο! Όταν όμως διάβασα τι είναι, τότε κατάλαβα και την προέλευση της ονομασίας. Να λοιπόν τι είναι βούτυρο φρούτων…

Υπέροχες, ζουμερές και κατακόκκινες, οι φράουλες στην εποχή τους, μας προκαλούν να φτιάξουμε κάθε είδους παρασκευή που τις αναδεικνύει. Φυσικά, πρώτα απ΄ όλα μαρμελάδα! Σπιτική, υγιεινή χωρίς προσμείξεις και πρόσθετα. Ένας εύκολος τρόπος να κλείσουμε αρώματα της άνοιξης σ΄ ένα βαζάκι και να τα προσφέρουμε στους αγαπημένους μας όλο το χρόνο.

Ελαφριά, δροσερή και σοκολατένια μους που πραγματικά τα “σπάει”! Η συνταγή της, κυκλοφορεί πολύ τελευταία και πιθανόν να την έχετε δει. Κανονικά δεν υπήρχε λόγος να τη δημοσιεύσω όμως μου είναι πραγματικά αδύνατον να αντισταθώ! Φίλοι μου, την αγαπώ! Μ΄ έχει ξετρελάνει και την απολαμβάνω κάθε απόγευμα. Αν κι εσείς είστε σε διατροφή, όπως γίνεται συνήθως, λίγο πριν κάνουμε τη φαντασμαγορική μας εμφάνιση στις παραλίες και απέχετε από τα γλυκά, τότε σας συνιστώ να τη δοκιμάσετε. Απλή και εύκολη στην παρασκευή της, εφοδιάζει τον οργανισμό μας με καλά λιπαρά και θρεπτικά συστατικά, προσφέροντας απροσδόκητη απόλαυση χωρίς ενοχές!

Με καταγωγή το Μεξικό και κληρονομιά των Αζτέκων εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια πριν, το γουακαμόλε κατέκτησε τον πλανήτη και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Με την θρεπτική αξία και τη βουτυρένια υφή του αβοκάντο αυτή η απολαυστική σαλάτα – ντιπ, κερδίζει συνεχώς οπαδούς για τη δροσιά της και τη φρεσκάδα της. Και μπορεί να είναι ένα από τα πιο απλά πιάτα στον κόσμο έχει όμως κι αυτό τους κανόνες του και η ευλαβική τήρησή τους οδηγεί στην επίτευξη του στόχου δηλαδή ένα πλούσιο, κρεμώδες, αρωματικό και λαμπερό γουακαμόλε.

Η κλασική σούπα με ρεβίθια σε μια πιο πιπεράτη εκδοχή για τους λάτρεις των πικάντικων. Δεμένη με “ντερμπιέ” που είναι το αλευρολέμονο έτσι ώστε να είναι ακόμη πιο θελκτική και όμορφη. Όμως και μια ακόμη πρόταση για κάποιον που δεν θα τα ήθελε σε μορφή σούπας αλλά με αρωματικό ρύζι μπασμάτι, ένα φαγάκι πεντανόστιμο αλλά και πολύ θρεπτικό. Συνδυάστε το με γιαούρτι που δροσίζει ευχάριστα, εκτός αν νηστεύετε ή είστε οπαδός της vegan διατροφής.

Η αναζήτησή μου για να βρω μία συνταγή για γλυκό που να έχει ως κύριο υλικό την κολοκύθα και να είναι νηστίσιμη με οδήγησε στο “κουγκουλούρι” που παρουσίασε ο Ηλίας Μαμαλάκης στην εκπομπή του Μπουκιά και Συχώριο όταν επισκέφθηκε τη Σαλαμίνα. Πρόκειται για μία παραδοσιακή συνταγή που αφορά μπουρέκια γεμισμένα με κολοκύθα και σταφίδες. Ωραιότατο γλυκάκι με τραγανή ζύμη και μελωμένη γέμιση από κολοκύθα που έχει καραμελώσει από τη ζάχαρη μαζί με σταφίδες που δίνουν την δική τους γλυκιά ένταση μέσα σε κάθε μπουκίτσα.

Φαλάφελ, τα απίθανα κεφτεδάκια από ρεβίθι που μας έρχονται από τη Μέση Ανατολή και έγιναν δημοφιλή σ΄όλον τον κόσμο γιατί είναι πεντανόστιμα. Με την πρώτη απλοποιημένη σκέψη δεν πρόκειται για τίποτα άλλο από ένα ταπεινό κεφτέ από όσπριο όμως στην πραγματικότητα αυτοί οι ανατολίτικοι κεφτέδες δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο όταν τους δοκιμάσει. Εξωτερικά με τραγανή και χρυσαφένια κρούστα και εσωτερικά αφράτοι, αρωματισμένοι με μπαχαρικά και μυρωδικά, με χαρακτηριστικό πρασινωπό χρώμα, σου προσφέρουν μια προκλητική απόλαυση. Και τότε καταλαβαίνεις για ποιο λόγο γίνεται τόσος ντόρος για το απόλυτο χορτοφαγικό street food της Ανατολής.

Το χούμους, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα κρεμώδες ντιπ, μια αλοιφή που λέμε εμείς εδώ στη Θεσσαλονίκη, που μας έρχεται από τη Μέση Ανατολή και μπορούμε να ετοιμάσουμε πολύ γρήγορα και με λίγα υλικά. Είναι πολύ νόστιμο γι αυτό είναι τόσο διαδεδομένο πλέον σ΄όλον τον κόσμο με φανατικούς θαυμαστές. Όμως αυτό δεν είναι το κυριότερο προτέρημά του. Σ΄αυτό που πρέπει να επικεντρωθούμε είναι στα θρεπτικά του οφέλη που είναι τεράστια και γι αυτό το λόγο έχει χαρακτηριστεί και ως υπερτροφή.

Πόσο μοναδικά και λαχταριστά είναι τα ψωμάκια που προορίζονται για μπέργκερ! Αφράτα και μαλακά αγκαλιάζουν το περιεχόμενο χωρίς να το πιέζουν και είναι ελαστικά ώστε να μπορούμε να δαγκώσουμε χωρίς να έρθουμε αντιμέτωποι με μια τραγανή και σκληρή κόρα που σε άλλη περίπτωση θα μας ενθουσίαζε, όχι όμως σ΄ένα μπέργκερ που η κόρα πρέπει να είναι σχεδόν ανύπαρκτη, τίποτε περισσότερο από μια μαλακή κρούστα. Η ζύμη αυτή λέγεται Brioche και περιέχει αυγά, βούτυρο και γάλα.

Το όνομα αυτής “Aquafaba” (άκουαφαμπα) και ήρθε για να αντικαταστήσει το αυγό για όσους νηστεύουν, τους vegan και φυσικά για όσους απαγορεύεται να φάνε αυγό για λόγους υγείας. Και μ΄αυτό εννοώ ότι μπορεί να το αντικαταστήσει σε παρασκευές, είτε γλυκές είτε αλμυρές που δεν γίνονται χωρίς αυγό και όχι ότι αντικαθιστά την θρεπτική αξία του αυγού.  Πολύ απλά πρόκειται για το ταπεινό ρεβιθόζουμο που όμως κάνει θαύματα γιατί λειτουργεί σαν φυτικός σταθεροποιητής.