Αυτά τα λαχταριστά αμυγδαλωτά, με την εξαιρετικά απλή και εύκολη συνταγή τους, είναι ικανά να σας φτάσουν στα όρια του εθισμού! Η εξαιρετική υφή τους, που συνδυάζει αφράτο, μαστιχωτό εσωτερικό και λεπτεπίλεπτη τραγανότητα στο εξωτερικό, θα σας ξετρελάνει και δεν θα μπορείτε να σταματήσετε. Κι ενώ στην όψη μοιάζουν σιροπιασμένα, δεν έχουν ούτε σταγόνα σιρόπι! Το χαρακτηριστικό άρωμα του πικραμύγδαλου, τους δίνει τη δική τους ταυτότητα και σε καμία περίπτωση δεν γίνεται να το παραλείψουμε.

Στη Θεσσαλονίκη, αν θέλετε να τα αγοράσετε, θα τα ζητήσετε ως «γαρίδες» και, απ’ ό,τι διαπίστωσα ψάχνοντας στο διαδίκτυο, μάλλον μόνο εμείς εδώ ονομάζουμε έτσι αυτά τα υπέροχα αμυγδαλωτά. Πάω στοίχημα πως στην Αθήνα δεν το πήραν ακόμη χαμπάρι, ώστε να αρχίσουν να βγάζουν στο φως της δημοσιότητας νέα ανέκδοτα, όπως για τον «γύρο», την «μπουγάτσα» και φυσικά τις «αλοιφές»! Γιατί όμως να τις λέμε γαρίδες;;; Η εξήγηση που μου φαίνεται πιο πιθανή κρύβεται στο σχήμα τους, που θυμίζει γαρίδα αν τα κοιτάξετε από κάτω. Όπως και να έχει, αυτός είναι ασήμαντος προβληματισμός. Το σημαντικό είναι να τα απολαμβάνουμε!

🎬 Δείτε το βίντεο της συνταγής και κάντε εγγραφή στο κανάλι μου για περισσότερες νόστιμες συνταγές!

🛒Τι θα χρειαστούμε…

Για τη ζύμη

• 🥣 300 γρ. αλεύρι αμυγδάλου
• 🍚 200 γρ. ζάχαρη άχνη
• 🧂 1 τσιμπιά αλάτι
• 🥚 3 ασπράδια μεσαίων αυγών
• 🌸 5 σταγόνες άρωμα πικραμύγδαλου
• 🌼 1 βανίλια

Για την επικάλυψη

• 🥚 1 ασπράδι αυγού
• 🌰 Περίπου 100 γρ. αμύγδαλο φιλέ

👩‍🍳Πώς θα το φτιάξουμε…

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι αμυγδάλου, την κοσκινισμένη άχνη, το αλάτι και τη βανίλια.

Χωρίζουμε τα ασπράδια από τους κρόκους και προσθέτουμε τα ασπράδια και το άρωμα πικραμύγδαλου στο μείγμα των στερεών. Ανακατεύουμε μέχρι να σχηματιστεί μια ζύμη. Δεν χρειάζεται περισσότερο ζύμωμα.

Ετοιμάζουμε την επικάλυψη. Βάζουμε το ασπράδι ενός ακόμη αυγού σε ένα μπολάκι και το αμύγδαλο φιλέ σε ένα άλλο.

Παίρνουμε μια ποσότητα από τη ζύμη και της δίνουμε σχήμα πέταλου. Βουτάμε το αμυγδαλωτό στο ασπράδι και στη συνέχεια στο αμύγδαλο φιλέ, ώστε να κολλήσει στην επιφάνειά του.

Τοποθετούμε τα αμυγδαλωτά σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στις αντιστάσεις, στους 170°C για 15 λεπτά.

Τι να προσέξετε…

🔸 Αντί να αγοράσετε αλεύρι αμυγδάλου, μπορείτε να τρίψετε ωμά αμύγδαλα στο μούλτι, αρκεί να γίνουν λεπτή σκόνη και να μη μείνουν κομματάκια. Προσέξτε να μην τα δουλέψετε υπερβολικά και αρχίσουν να βγάζουν το λάδι τους. Εγώ καλού κακού προτιμώ το έτοιμο αλεύρι αμυγδάλου.

🔸 Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κρυσταλλική ζάχαρη αντί για άχνη. Εγώ προτιμώ την άχνη, γιατί διαλύεται και ενσωματώνεται πιο εύκολα στη ζύμη.

🔸 Σε κάποιες συνταγές χτυπούν τα ασπράδια σε μαρέγκα. Εγώ δεν έχω διαπιστώσει κάποια ουσιαστική διαφορά στο τελικό αποτέλεσμα, οπότε προτιμώ τον εύκολο δρόμο.

🔸 Το άρωμα πικραμύγδαλου δεν γίνεται να το παραλείψετε, αλλά μπορείτε να ρυθμίσετε την έντασή του ανάλογα με το γούστο σας.

🔸 Το μόνο που μπορεί να πάει στραβά σε μια τόσο απλή συνταγή είναι να απλώσουν τα αμυγδαλωτά κατά το ψήσιμο, χωρίς βέβαια να χάσουν τίποτα από τη γεύση τους. Το πρόβλημα είναι καθαρά εμφανισιακό και μπορεί να προκύψει αν τα ασπράδια είναι μεγαλύτερα και προσθέσουν περισσότερη υγρασία στη ζύμη. Για να το αποφύγετε, ελέγξτε ότι η ζύμη είναι αρκετά σφιχτή ώστε να πλάθεται και να διατηρεί το σχήμα της. Αν είναι πολύ μαλακή και κολλάει έντονα στα χέρια, προσθέστε λίγο ακόμη αλεύρι αμυγδάλου.

🔸 Η παραμονή της ζύμης στο ψυγείο μπορεί να βοηθήσει στο πλάσιμο, αλλά δεν διορθώνει μια ζύμη με υπερβολική υγρασία. Γι’ αυτό ελέγχουμε πρώτα τη σύστασή της.

🔸 Προσοχή στο ψήσιμο! Δεν περιμένουμε να ροδίσει η ζύμη. Τα αμυγδαλωτά θα πάρουν λίγο χρώμα μόνο από κάτω. Όταν τα βγάλουμε από τον φούρνο, μπορεί να μας φαίνονται άψητα, αλλά όσο κρυώνουν αποκτούν τη σωστή υφή. Αν τα ψήσουμε περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, θα γίνουν σκληρά.

Κι αν θέλετε ακόμη μια εύκολη συνταγή με ασπράδια και χωρίς αλεύρι, δοκιμάστε και τα Καρυδάτα σοκολατένια!

Νανά…✍️