ΝΗΣΤΙΣΙΜΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Οι λαδερές μπάμιες είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και νόστιμα φαγητά του καλοκαιριού. Είμαι σίγουρη βέβαια ότι πολλοί θα διαφωνήσουν, γιατί η μπάμια είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα λαχανικά, με φανατικούς οπαδούς αλλά και ορκισμένους εχθρούς. Αυτούς τους δεύτερους δεν θα προσπαθήσω να τους πείσω απαριθμώντας τις ευεργετικές της ιδιότητες, για τον απλό λόγο ότι αν κάτι δεν σου αρέσει, δεν το τρως. Τελεία και παύλα! Το μόνο που θα πω είναι ότι, αν τις μαγειρέψεις σωστά και με φροντίδα, μπορούν πραγματικά να σε καταπλήξουν. Γιατί η μπάμια, φίλοι μου, δεν αντέχει την κακομεταχείρηση. Θέλει παραχάιδεμα και γλυκομίλημα για να συγκλονίσει!

Σουπιές με σπανάκι, ένα από τα πιο αγαπημένα φαγητά ιδιαίτερα στις περιόδους νηστείας. Παραδοσιακό, απλό αλλά γεμάτο φρεσκάδα και αρώματα άνοιξης. Σπανάκι μαζί με ό,τι άλλο χορταρικό έχει να μας προσφέρει απλόχερα η ελληνική φύση μαζί με φρέσκα μυρωδικά και σουπιές που χαρίζουν ένα τόνο θαλασσινής αύρας σ΄ένα κατεξοχήν γήινο πιάτο.

Μανιταρόπιτα πεντανόστιμη με τραγανό χωριάτικο φύλλο. Αυτήν την απίθανη γέμιση μανιταριών συμπληρώνουν τα καραμελωμένα κρεμμύδια που ταιριάζουν απόλυτα με τα μανιτάρια σ΄ένα αχτύπητο συνδυασμό που θα σας ενθουσιάσει. Απολαυστική αλλά και χορταστική είναι ιδανική για την περίοδο της νηστείας. Τον υπόλοιπο καιρό, προσθέστε και τυράκι για έξτρα γεύση.

Αυτή τη σπέσιαλ μακαρονάδα πρέπει να τη δοκιμάσετε είτε νηστεύετε είτε όχι. Ίσως να σκεφτήκατε ότι είναι κάτι σαν το φακόρυζο και ότι απλά ανακατεύουμε τη φακή με τα μακαρόνια αντί με το ρύζι. Σας διαβεβαιώνω ότι καμία σχέση! Πρόκειται για μια πλούσια σάλτσα με μοναδική γεύση που μπορεί να απολαύσει ακόμη και όποιος δεν τρώει φακή. Τα ωραία της υλικά δημιουργούν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα και ίσως να μπορεί κάποιος να εντοπίσει τη φακή μόνο στην επίγευση. Όχι όμως μόνο ωραία και νόστιμα υλικά αλλά και θρεπτικά. Ό,τι πρέπει και για τα παιδάκια που αρνούνται να φάνε φακή. Μια μακαρονάδα, του 10 με τόνο, μόνο που δεν περιέχει τόνο αλλά φακή!

Αναρωτιέστε ποια είναι η κυρία Αριάδνη; Να σας ενημερώσω λοιπόν ότι η κυρία Αριάδνη είναι η μανούλα μου. Η γυναίκα αυτή είναι ένα κεφάλαιο από μόνη της στον κόσμο της μαγειρικής και αυτό που λέω δεν εμπεριέχει ίχνος υπερβολής. Θα μπορούσα να σας πω πολλά για τα κατορθώματά της αλλά δεν είναι επί του παρόντος και δεν θέλω να σας κουράσω. Θα μου επιτρέψετε μόνο να σας πω ότι όσο πιστά και να ακολουθώ τις συνταγές της, πάντα τα δικά της φαγητά είναι καλύτερα. Και όχι, δεν συμβαίνει επειδή είναι μαμά μου και της μαμάς μας είναι πάντα πιο νόστιμα. Αυτό που σας λέω είναι η πάσα αλήθεια. Ακόμη και σ΄ αυτήν την ηλικία όλο και κάτι καινούριο έχει να μου πει, του τύπου “ξέρεις τι ανακάλυψα; οι λαχανοντολμάδες γίνονται καλύτεροι αν τους τυλίξεις ανάποδα” και το περίεργο είναι ότι έχει δίκιο! Και να διευκρινίσω ότι όταν λέει ανάποδα, εννοεί ότι ξεκινάει το τύλιγμα από την λεπτή μεριά του φύλλου. Όσο για τα βραστά αυγά της, η φήμη της προηγείται. Στα τραπέζια που κάνει, η ύπαρξη των αυγών είναι προαπαιτούμενη και αδιαμφισβήτητη. Κι ενώ έχει αγγίξει την τελειότητα, μας λέει τις προάλλες “Τελικά τα αυγά γίνονται καλύτερα στις 8 και 10…” “Το βράδυ;” ρωτάει η κόρη μου. “Όχι, εννοώ στα 8 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα!” Εντάξει, δεν είναι η πρώτη φορά, μας έχει κουφάνει κι άλλες φορές. Τα μυστικά της δε, είναι τόσο απλά που σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί δεν το σκέφτηκες.

Σήμερα θα ετοιμάσουμε ένα φαγάκι που θα σας λύσει τα χέρια σε μία πολυάσχολη μέρα που δεν υπάρχει πολύς χρόνος για μαγείρεμα ενώ συγχρόνως θα χορτάσει όλη την οικογένεια νόστιμα και απολαυστικά. Κατάλληλο για τις μέρες που διανύουμε, λίγο πριν τα Χριστούγεννα κι έχουμε τόσα πράγματα να κάνουμε, στολισμούς, ετοιμασίες, αγορές, ενώ μπορούν να το απολαύσουν και όσοι νηστεύουν. Ένα σακουλάκι με κατεψυγμένες γαριδούλες και δέκα λεπτά από το χρόνο σας, αρκούν!

Αυτά τα κρυστάλλινα ζυμαρικά απλά τα λατρεύω! Όχι μόνο γιατί είναι πραγματικά πολύ νόστιμα αλλά γιατί μου λύνουν τα χέρια όταν χρειάζεται να ετοιμάσω ένα φαγητό στο άψε σβήσε. Κι αυτό γιατί δεν χρειάζονται βράσιμο και είναι έτοιμα σε μόλις 5 λεπτά! Αναπόσπαστο κομμάτι της ασιατικής κουζίνας μεν αλλά δεν είναι απαραίτητο να ακολουθήσετε κάποια συγκεκριμένη συνταγή ούτε να έχετε ασιατικά προϊόντα. Αυτοσχεδιάστε με ό,τι έχετε διαθέσιμο στην κουζίνα σας κι ένα λαχταριστό πιάτο θα σας αποζημιώσει για την επιλογή σας.

Πρώτη φορά έφτιαξα αυτό το φαγάκι και η αλήθεια είναι πως ξαφνιάστηκα με το αποτέλεσμα. Έχει πολύ καιρό που μου έστειλε τη συνταγή η κόρη μου που ζει στη Σκωτία και επέμενε πως πρέπει οπωσδήποτε να τη φτιάξω γιατί είναι πεντανόστιμο και πως εκείνη το φτιάχνει συνέχεια. Γενικά, αποφεύγω να φτιάχνω συνταγές που περιέχουν υλικά που δεν έχω πάντα στο ντουλάπι μου κι επειδή η συγκεκριμένη συνταγή είχε γάλα καρύδας, συνεχώς το ανέβαλα. Τώρα πλέον συνειδητοποιώ πως ήταν μέγα λάθος!

Μια εξαιρετική σάλτσα, νόστιμη και θρεπτική, κατάλληλη για όσους νηστεύουν, για vegetarians και vegans αλλά κυρίως για όλους τους μακαρονάδες που αγαπούν τις κρεμώδεις σάλτσες που αγκαλιάζουν τόσο στοργικά ένα πιάτο λαχταριστά μακαρόνια.

Φάβας συνέχεια και όπως επισήμανα όταν τα λέγαμε στη συνταγή της, δεν πρέπει να παραλείψετε να κρατήσετε λίγη για να φτιάξετε αυτούς τους ονειρεμένους φαβοκεφτέδες. Απίθανο ορεκτικό και μεζεδάκι αλλά κι ένα υγιεινό κεφτεδάκι για το σάντουιτς των παιδιών. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η φάβα φτιάχνεται από το λαθούρι ένα όσπριο εύπεπτο και με υψηλή διατροφική αξία. Οι χρυσαφένιοι κόκκοι της αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών Β ενώ είναι φτωχή σε λιπαρά. Φημισμένο είναι το λαθούρι που καλλιεργείται στη Σαντορίνη και στη Σχοινούσα όπου είναι γνωστή με το όνομα κατσούνι. Μάλιστα χαρακτηρίζεται και ως “ο χρυσός της Σχοινούσας”.

Η φάβα, λένε ότι είναι ένα από τα πιο αγαπημένα πιάτα της ελληνικής παραδοσιακής κουζίνας, λένε ότι είναι το τέλειο ορεκτικό και επίσης μιλάνε για την περιβόητη νοστιμιά της. Πολύ εύκολη στην παρασκευή της αποτελεί ένα από τα συνοδευτικά πιάτα της σαρακοστής και όχι μόνο. Εγώ πάλι, ούτε που την είχα ξαναματαδεί στη ζωή μου, ούτε και τη φτιάχναμε στο σπίτι. Πρώτη φορά δοκίμασα φάβα όταν καθώς ενηλικιώθηκα, κατέβηκα στην Αθήνα και η παρέα μου την παρήγγειλε σ΄ένα ταβερνάκι. Τη φάβα λοιπόν ή την αγαπάς από την αρχή ή τη μισείς. Και στη δική μου περίπτωση, όπως λέει και το λαϊκό άσμα “… στην περίπτωσή μας όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος”, σίγουρα συγκαταλέχθηκα στη δεύτερη ομάδα. Μα έλεος τώρα, ποιος τρώει πουρέ με γεύση χωματίλα και το απολαμβάνει; Καθώς λοιπόν δεν έβγαινε σε άλλη γεύση, οι δρόμοι μας χώρισαν μια και καλή…

Πεντανόστιμη ταχινόπιτα που θα σας φτιάξει το κέφι είτε νηστεύετε είτε όχι. Αφράτη, απαλή και τριφτή, με γλυκιά γέμιση από ταχίνι και μέλι, αρωματισμένη με κανέλα, δημιουργεί ένα καταπληκτικό συνδυασμό γεύσης και υφής που θα σας ξετρελάνει. Με όλη τη νοστιμιά και την θρεπτικότητα που προσφέρει το ταχίνι. Το ταχίνι, που είναι μία πάστα από ψημένο και τριμμένο σουσάμι εκτός από την ιδιαίτερη και πλούσια γεύση του είναι και πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά που επιδρούν ευεργετικά στον οργανισμό. Κι επειδή πρόκειται για έναν διατροφικό θησαυρό είναι απαραίτητο κατά την περίοδο της νηστείας για να ενισχύσουμε τον οργανισμό μας. Έτσι, αυτές οι πιτούλες είναι ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε για ένα υγιεινό πρωινό αλλά και για να συνοδεύσουμε τον καφέ μας.

Ελπίζω να κρατήσατε τα παντζάρια όπως σας πρότεινα στην προηγούμενη συνταγή, που φτιάξαμε σπιτικό σαλάμι και χρειαστήκαμε λίγο από το ζουμάκι τους. Γιατί σήμερα, όπως σας υποσχέθηκα, θα φτιάξουμε μία φανταστική σαλάτα με παντζάρια. Ακόμη κι αν δεν είστε λάτρεις των παντζαριών, αυτή η σαλάτα θα σας ενθουσιάσει!

Ένα φαγάκι που συνήθως έχει ως αποτέλεσμα, επιφωνήματα δυσαρέσκειας, τύπου πφφ… ωχ αμάν… και διάφορα στραβομουτσουνιάσματα. Πόσο άδικο όμως γιατί αν το περιποιηθείς, γίνεται λουκουμάκι ενώ συγχρόνως είναι τόσο ωφέλιμο και θρεπτικό! Αυτό θα κάνουμε λοιπόν σήμερα, θα το περιποιηθούμε όπως του αξίζει και όλοι θα γλείφουν τα δαχτυλάκια τους.

Λουκουμάδες τραγανοί, ροδοκοκκινισμένοι και αφράτοι που στη θέα τους κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί. Σερβιρισμένοι με μέλι και μπόλικη κανέλα γίνονται πάντα δεκτοί με επιφωνήματα χαράς και ανάρπαστοι, οποιαδήποτε ώρα από μικρούς και μεγάλους. Λουκουμάδες υπάρχουν σε όλον τον κόσμο, σε διάφορες παραλλαγές. Στην Ελλάδα, τους έφτιαχναν από την αρχαιότητα. Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα πολύ απλό γλυκάκι που αποτελείται από αλεύρι, μαγιά και νερό ενώ στη συνέχεια τηγανίζεται σε καυτό λάδι. Σιροπιάζεται ή μελώνεται με μοσχοβολιστό ελληνικό μέλι και πασπαλίζεται με αρωματική κανέλα.

Χειμωνιάτικες πινελιές σε ένα από τα πιο αγαπημένα πιάτα της ελληνικής κουζίνας. Μία συνταγή που εξελίσσεται στο χρόνο για να μας χαρίσει αυτή τη φορά, τις γήινες γεύσεις του παντζαριού και του μανιταριού χωρίς όμως να έχει χάσει κάτι από τα κλασικά χαρακτηριστικά που είναι καθοριστικά για την ταυτότητα του φαγητού.