Μετατροπές Blog

Παραδοσιακή ηπειρώτικη κοθρόπιτα με κοτόπουλο

Παραδοσιακή ηπειρώτικη κοθρόπιτα με κοτόπουλο

Σήμερα θα κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο για να γνωρίσουμε μία από τις πιο νόστιμες πίτες που έφτιαχναν οι νοικοκυρές της Ηπείρου. Mία πίτα εορταστική για το τραπέζι των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς. Ιδιαίτερη, και στη γεύση και στην εμφάνιση καθώς περιμετρικά τοποθετούσαν κομματάκια κρέατος ή κοτόπουλου που τα σκέπαζαν γυρίζοντας τη ζύμη από τα χωριάτικα φύλλα τα οποία προεξείχαν από το “τεψί”. Έτσι δημιουργούσαν ένα στεφάνι, τον “κόθρο”, που ήταν γεμάτος από λαχταριστές μπουκίτσες κρέατος που έλιωναν στο στόμα. Το κέντρο έμενε κενό κι εκεί πρόσθεταν το ρύζι με το ζωμό του κρέατος ή του κοτόπουλου ενώ στην επιφάνεια έβαζαν “κοψίδια” να ξεροψηθούν. Το αποτέλεσμα ήταν μία ανεπανάληπτη πίτα που δικαιολογεί επάξια τη φήμη της σε όλα τα επίπεδα.

Εγώ άκουσα για αυτήν την πίτα πριν πολλά χρόνια. Όμως ούτε την είχα δει, ούτε και την είχα δοκιμάσει οπότε έψαχνα μία σωστή συνταγή για να τη φτιάξω. Κάποια στιγμή βρέθηκα σε μία παρέα όταν ένας κύριος που ήταν κάτοικος του εξωτερικού και δούλευε στο διπλωματικό σώμα, άρχισε να μιλάει γι αυτήν την πίτα και διάφορα άλλα που τον έκαναν να νοσταλγεί το χωριό του στην Ήπειρο. Μιλούσε για την πίτα με πάθος και ξεροκατάπινε συνεχώς καθώς θυμόταν τη γεύση της. Υποστήριζε δε, ότι η μητέρα του ήταν η μεγαλύτερη μαστόρισσα της περιοχής και όλοι παραδέχονταν ότι αυτή η πίτα ήταν η σπεσιαλιτέ της…

Ασκήσεις θάρρους λοιπόν γιατί κάτι περίεργες στιγμές με πιάνουν οι ντροπές μου, τον πλησιάζω και τον παρακαλώ ευγενικά αν είναι εύκολο να μάθει από τη μητέρα του τη συνταγή και να μου τη δώσει πριν ξαναφύγει στο εξωτερικό. Πολύ πρόθυμα δέχτηκε και θυμάμαι σαν σήμερα την επόμενη συνάντησή μας σ΄ένα ηλιόλουστο καφέ, την “Πρίγκηπο”, όπου μου παρέδωσε το πολύτιμο ραβασάκι με την περιβόητη συνταγή. Δεν μπορώ να περιγράψω την χαρά μου, η οποία όμως κράτησε ελάχιστα και το χαμόγελο πάγωσε στα χείλη μου, καθώς αυτό που διάβαζα, χρειαζόταν αποκρυπτογράφηση σαν το δίσκο της Φαιστού!

Τι γίνεται τώρα κοπελιά; Έψαξα για έξτρα ασκήσεις θάρρους αλλά δυστυχώς τις είχα εξαντλήσει όλες στην προηγούμενη μας συνάντηση. Έτσι, δεν σχολίασα τίποτα, δεν ρώτησα κάτι, απλά τον ευχαρίστησα και του ευχήθηκα καλό ταξίδι. Από τότε, το χαρτάκι της συνταγής, πάντα βρισκόταν πάνω πάνω στα χαρτιά μου κι εγώ κατά καιρούς τη διάβαζα ξανά και ξανά αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Κι αυτός ο άτιμος είχε βάλει έναν τίτλο ψαρωτικό, “ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΩΣΙΑΚΗ ΚΟΤΩΠΙΤΑ (ΠΩΓΟΝΙΑΝΗ) origin*” όπου στη λέξη “origin” βαθιά γυρνούσε το μαχαίρι στην καρδιά της blogger. Γίνονται όμως και θαύματα. Να ήταν που τώρα έχω μεγαλύτερη εμπειρία στις πίτες, να ήταν κάτι τάματα στον Άγιο Φανούριο, δεν ξέρω τι έγινε, πάντως μια μέρα διαβάζοντας και πάλι τη συνταγή, κατάλαβα επιτέλους τι έπρεπε να κάνω. Έτσι φέτος, την έφτιαξα για τα Χριστούγεννα και το αποτέλεσμα δικαίωσε την επιμονή μου και επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του κυρίου που δεν θυμάμαι ούτε το όνομά του, καλή του ώρα όπου και να΄ναι. Τώρα πια, κοιτώ το χαρτάκι της συνταγής και χαμογελώ. Ήρθε η ώρα να μπει στο φάκελο “CookEatUp-DONE” με τη σημείωση “Case closed”…

Επανέρχομαι όμως μετά από μέρες. Τα mails που δέχτηκα από εσάς μετά τη δημοσίευση της κοθρόπιτας, μου έδωσαν ιδιαίτερη χαρά όπως και κάθε φορά εξάλλου που μου γράφετε για να μοιραστείτε μαζί μου τις γνώσεις και τις εμπειρίες σας. Αυτό γίνεται συχνότερα όταν η συνταγή που δημοσιεύω είναι παραδοσιακή και κορυφώνεται ειδικά με τις πίτες. Έτσι λοιπόν πληθώρα πληροφοριών έχει φτάσει και για τη συγκεκριμένη πίτα και κάποιες από αυτές θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Η κυρία Ελένη Κατέχη λοιπόν μας λέει ότι βορειοδυτικά της Κέρκυρας, πολύ κοντά στην Ιταλία υπάρχει ένα σύμπλεγμα από τρία πολύ μικρά νησάκια, τους Οθωνούς, το Μαθράκι και την Ερεικούσα. Απ΄ό,τι διαβάζω πρόκειται για κρυψώνες καλοκαιρινής ανεμελιάς μακριά από τα τουριστικά στερεότυπα και αποτελούσαν αγαπημένους προορισμούς του Κουστώ. Εκεί φτιάχνουν αυτήν την πίτα αλλά την ονομάζουν “μπουρεκόπιτα” και μπορείς να την απολαύσεις και σε τοπικό μαγαζί στο λιμάνι.

Η κυρία Ελένη Τζίμα, μας πληροφορεί ότι αυτήν την πίτα την φτιάχνουν και στη Λάκα Σουλίου στη Δωδώνη. Τα προψημένα φύλλα τα τρίβουν και βάζουν μπόλικα κρεμμύδια. Από πάνω την σκεπάζουν με ένα φύλλο ενώ στο εσωτερικό μπαίνει κανονικά το κρέας και ο ζωμός.

Η κυρία Τέτα Μπαλτογιάννη, μου γράφει ότι στα Γιάννενα την λένε “κρεασόπιτα” και εκεί βάζουν το φλουρί της Πρωτοχρονιάς ενώ αντίθετα η κυρία Έφη υποστηρίζει ότι στο Πωγώνι, δεν βάζουν το πρωτοχρονιάτικο φλουρί σ΄αυτήν την πίτα αλλά στην “κοφτόπιτα”. Και κάπως έτσι έγινε ζημιά! Κυρία Έφη μου, μας ανοίξατε καινούριες πληγές. Τι είναι η κοφτόπιτα;;; Εμείς τώρα, δεν πρέπει να τη φτιάξουμε;;; Επιβάλλεται νομίζω…

Αυτά αλλά και πολλά ακόμη από περιοχές που διεκδικούν την υπέροχη αυτή πίτα με διάφορες μικρές παραλλαγές. Εγώ σας ευχαριστώ όλους και όλες που έχετε την καλή διάθεση να μοιραστείτε τις αναμνήσεις σας μαζί μου. Να ξέρετε, μου δίνετε μεγάλη χαρά!

Τι θα χρειαστούμε…

Για τη ζύμη

Για τη γέμιση

Παρατηρήσεις για τα υλικά

Πώς θα τη φτιάξουμε…

Για τη ζύμη

Ανακατεύουμε το νερό με το ελαιόλαδο, το τσίπουρο και το αλάτι. Σταδιακά ρίχνουμε το αλεύρι. Ίσως χρειαστεί λίγο περισσότερο ή λιγότερο αλεύρι. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι μία ζύμη μαλακή και ελαστική που να μην κολλάει στα χέρια. Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί σκεπασμένη για μισή ώρα.

Χωρίζουμε τη ζύμη σε 7 κομμάτια. Τα 4 θα είναι μεγαλύτερα και τα 3 θα είναι μικρότερα. Ενδεικτικά, το ζυμάρι μου ήταν 750 γρ. Οπότε το χώρισα σε 4 μεγάλα κομμάτια, βάρους 150 γρ. το καθένα και 3 μικρά, βάρους 80 γρ. Με τη βοήθεια του νισεστέ ανοίγουμε πρώτα τα μικρά στο μέγεθος του ταψιού που θα χρησιμοποιήσουμε και τα τοποθετούμε στην ανάποδη ενός ταψιού.

Αν ανοίξουν λίγο περισσότερο, πριν το ψήσιμο τα σουρώνουμε ελαφρώς ώστε να χωρέσουν στο ταψί αργότερα. Τα ψήνουμε ένα ένα, στους 200C στις αντιστάσεις μέχρι να στεγνώσουν αλλά να μην πάρουν χρώμα.

Για τη γέμιση

Τεμαχίζουμε το κοτόπουλο σε κομμάτια και το βράζουμε σε αλατισμένο νερό μέχρι να μαλακώσει. Στο τέλος του βρασίματος πρέπει να έχουν μείνει 3 φλ. ζωμός οπότε βάζουμε το ανάλογο νερό. Αφήνουμε το κοτόπουλο και το ζωμό να κρυώσουν. Δεν βγάζουμε το κοτόπουλο από το ζωμό για να μην στεγνώσει.

Δεν χρειάζεται να κόψετε το κοτόπουλο σε κομματάκια πριν το βράσιμο όπως βλέπετε στην φωτογραφία. Εγώ απλά έτσι τα αγόρασα.

Κόβουμε τα κρεμμύδια σε κομματάκια και τα σοτάρουμε. Όταν μαλακώσουν, ρίχνουμε το ρύζι, 1 φλ. ζωμό από τα 3 που κρατήσαμε, αλάτι και πιπέρι. Μόλις το ρύζι ρουφήξει τα υγρά, το κατεβάζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.

Συναρμολόγηση

Ανοίγουμε τα 4 μεγάλα φύλλα σε μέγεθος 10 εκ. μεγαλύτερα από το ταψί που θα χρησιμοποιήσουμε. Τα απλώνουμε στο λαδωμένο ταψί, λαδώνοντας τα κι αυτά ενδιάμεσα. Από πάνω τους, τοποθετούμε τα 3 φύλλα που ψήσαμε προηγουμένως.

Βγάζουμε το κοτόπουλο από το ζωμό και ξεψαχνίζουμε αυτό που θα βάλουμε στον κόθρο. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι και ανακατεύουμε. Τοποθετούμε το κοτόπουλο περιμετρικά και γυρνάμε τα φύλλα για να το σκεπάσουμε. Αλείφουμε τον κόθρο με ελαιόλαδο.

Χτυπάμε τα αυγά με το γάλα, τα ρίχνουμε στο ρύζι και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε το μείγμα στο κέντρο του ταψιού και περιχύνουμε με τα δύο φλ. ζωμό που κρατήσαμε. Αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια που κρατήσαμε για να ψηθούν και τα τοποθετούμε από πάνω. Κόβουμε το βούτυρο σε κυβάκια και τα σκορπίζουμε στην επιφάνεια. Ψήνουμε στους 200C στις αντιστάσεις μέχρι να ρουφήξει το ρύζι όλο το υγρό και να ροδοκοκκινήσει η πίτα και τα “κοψίδια”. Εμένα μου πήρε 50 λεπτά.

Καλή επιτυχία!

Νανά…

Παραδοσιακή ηπειρώτικη κοθρόπιτα με κοτόπουλο

Υλικά

Για τη ζύμη

  • 500 γρ. αλεύρι σκληρό
  • 1 φλ. χλιαρό νερό (250 ml)
  • 2 κ. σούπας ελαιόλαδο
  • 2 κ. σούπας τσίπουρο
  • 1 κ. γλυκού αλάτι
  • Νισεστέ για το άνοιγμα των φύλλων
  • 1/2 φλ. ελαιόλαδο για το άλειμμα των φύλλων και του ταψιού

Για τη γέμιση

  • 6 μπουτάκια κοτόπουλου
  • 1/2 φλ. ελαιόλαδο (125 ml)
  • 2 κρεμμύδια
  • 1 φλ. ρύζι
  • 2 αυγά
  • 50 ml γάλα
  • 50 γρ. βούτυρο
  • Αλάτι και πιπέρι

Παρατηρήσεις για τα υλικά

  • Έχω φτιάξει τη μισή δόση από αυτήν που είναι στο χαρτάκι και χρησιμοποίησα μικρό ταψάκι 30 εκατοστών.
  • Εγώ προτίμησα να πάρω μπουτάκια κοτόπουλου έτσι ώστε να βάλω το μηρό στον κόθρο και τα κοπανάκια να τα ξεροψήσω αλλά μπορείτε να πάρετε ολόκληρο κοτόπουλο.
  • Εκτός από κοτόπουλο μπορείτε να τη φτιάξετε και με αρνί ή κατσίκι ακόμη και με χοιρινό.
  • Η συνταγή αναφέρει ρύζι γλασέ αλλά χρησιμοποίησα κίτρινο, μακρύκοκκο γιατί φοβήθηκα μη λαπαδιάσει. Όμως την επόμενη φορά θα βάλω κανονικά γλασέ ή και καρολίνα που είναι σαφώς πιο νόστιμα από το κίτρινο.

Εκτέλεση

Για τη ζύμη

Ανακατεύουμε το νερό με το ελαιόλαδο, το τσίπουρο και το αλάτι. Σταδιακά ρίχνουμε το αλεύρι. Ίσως χρειαστεί λίγο περισσότερο ή λιγότερο αλεύρι. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι μία ζύμη μαλακή και ελαστική που να μην κολλάει στα χέρια. Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί σκεπασμένη για μισή ώρα.

Χωρίζουμε τη ζύμη σε 7 κομμάτια. Τα 4 θα είναι μεγαλύτερα και τα 3 θα είναι μικρότερα. Ενδεικτικά, το ζυμάρι μου ήταν 750 γρ. Οπότε το χώρισα σε 4 μεγάλα κομμάτια, βάρους 150 γρ. το καθένα και 3 μικρά, βάρους 80 γρ.

Με τη βοήθεια του νισεστέ ανοίγουμε πρώτα τα μικρά στο μέγεθος του ταψιού που θα χρησιμοποιήσουμε και τα τοποθετούμε στην ανάποδη ενός ταψιού. Τα ψήνουμε ένα ένα, στους 200C στις αντιστάσεις μέχρι να στεγνώσουν αλλά να μην πάρουν χρώμα.

Για τη γέμιση

Τεμαχίζουμε το κοτόπουλο σε κομμάτια και το βράζουμε σε αλατισμένο νερό μέχρι να μαλακώσει. Στο τέλος του βρασίματος πρέπει να έχουν μείνει 3 φλ. ζωμός οπότε βάζουμε το ανάλογο νερό. Αφήνουμε το κοτόπουλο και το ζωμό να κρυώσουν. Δεν βγάζουμε το κοτόπουλο από το ζωμό για να μην στεγνώσει.

Κόβουμε τα κρεμμύδια σε κομματάκια και τα σοτάρουμε. Όταν μαλακώσουν, ρίχνουμε το ρύζι, 1 φλ. ζωμό από τα 3 που κρατήσαμε, αλάτι και πιπέρι. Μόλις το ρύζι ρουφήξει τα υγρά, το κατεβάζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.

Συναρμολόγηση

Ανοίγουμε τα 4 μεγάλα φύλλα σε μέγεθος 10 εκ. μεγαλύτερα από το ταψί που θα χρησιμοποιήσουμε. Τα απλώνουμε στο λαδωμένο ταψί, λαδώνοντας τα κι αυτά ενδιάμεσα. Από πάνω τους, τοποθετούμε τα 3 φύλλα που ψήσαμε προηγουμένως.

Βγάζουμε το κοτόπουλο από το ζωμό και ξεψαχνίζουμε αυτό που θα βάλουμε στον κόθρο. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι και ανακατεύουμε. Τοποθετούμε το κοτόπουλο περιμετρικά και γυρνάμε τα φύλλα για να το σκεπάσουμε. Αλείφουμε τον κόθρο με ελαιόλαδο.

Χτυπάμε τα αυγά με το γάλα, τα ρίχνουμε στο ρύζι και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε το μείγμα στο κέντρο του ταψιού και περιχύνουμε με τα δύο φλ. ζωμό που κρατήσαμε. Αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια που κρατήσαμε για να ψηθούν και τα τοποθετούμε από πάνω. Κόβουμε το βούτυρο σε κυβάκια και τα σκορπίζουμε στην επιφάνεια. Ψήνουμε στους 200C στις αντιστάσεις μέχρι να ρουφήξει το ρύζι όλο το υγρό και να ροδοκοκκινήσει η πίτα και τα “κοψίδια”. Εμένα μου πήρε 50 λεπτά.


Πηγή: https://cookeatup.com/paradosiaki-ipeirotiki-kothropita-me-kotopoulo/

Μοιραστείτε αυτή τη συνταγή
  • Facebook
  • Pinterest
  • Twitter

Δοκιμάσατε τη συνταγή;

Δοκιμάστε επίσης

Ρολάκια πορτοκαλιού

Πρασοτυρόπιτα με εύκολο χωριάτικο φύλλο

pizza saligari

Πίτσα σαλιγκάρι

Κοτόπιτα με τραχανά

Ακολουθήστε το Cook Eat Up στα μέσα δικτύωσης

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Εγγραφείτε ώστε να ενημερώνεστε άμεσα για κάθε νέα συνταγή που δημοσιεύουμε.

Καλωσορίσατε στον νόστιμο κόσμο μας!