Κρεατικά

Πασχαλιάτικο Χαλκιδικής

Νιώθω πως θα ήταν πραγματικά μεγάλη παράλειψη αν δεν παρουσίαζα αυτό το υπέροχο τοπικό πιάτο που συνάντησα και γεύτηκα στην Φούρκα Χαλκιδικής όπου έζησα για ένα χρονικό διάστημα…

Το αγαπημένο φαγητό της φίλης μου της Ευγενίας και μοναδικής μου γειτόνισσας. Απίστευτη εμπειρία για μένα που γεννήθηκα και έζησα μέσα στο βουητό και το χάος της πόλης, να βρεθώ ξαφνικά σ΄ένα μέρος που κατοικούνταν το χειμώνα από μένα, την Ευγενία, την Χριστίνα που γίναμε και κουμπάρες αργότερα και λίγους ακόμα ανθρώπους, οι οποίοι όμως έμεναν πιο μακρυά από εμάς.

Ανεπανάληπτη εμπειρία να ξυπνάω από τον ήχο που έκαναν τα κύματα της θάλασσας μπροστά στο σπίτι μου και η πρώτη εικόνα που αντικρίζω να είναι το απέραντο γαλάζιο. Αισθανόμουν κάτι σαν Ροβινσώνας Κρούσος που κατέληξε σ΄ένα μέρος όπου το περιβάλλον γύρω μου είχε μπει σε κατάσταση σίγασης. Απόλυτη ανυπαρξία ήχων, τουλάχιστον των γνωστών σ΄εμένα και η αλήθεια είναι πως μου πήρε λίγο χρόνο να συνηθίσω και να αναγνωρίζω τους ήχους της φύσης. Να φανταστείτε ότι κελαηδούσαν πουλάκια κι εγώ άνοιγα την πόρτα γιατί αυτόν τον ήχο είχε το κουδούνι μου στο σπίτι στην Θεσσαλονίκη.

SAMSUNG CSC

Εκεί λοιπόν έμενε η Ευγενία με τον άντρα της και τα δυο της αγοράκια, η οποία θα έλεγα με πήρε υπό την προστασία της και χωρίς να το επιδιώκει, έτσι απλά μου έδειχνε ένα κόσμο που δεν ήξερα πως υπάρχει. Η Ευγενία όλη μέρα μέσα στην ερημιά είχε φουλ πρόγραμμα. Ξεκινούσε το πρωί παρατηρώντας με τα κυάλια τα βουνά τριγύρω, ψάχνοντας μήπως δει καπνό στο δάσος κι αν έβλεπε κάτι ύποπτο ενημέρωνε την πυροσβεστική. Μετά κατέβαινε στην παραλία και μάζευε χταπόδια και γενικά να μην τα πολυλέμε δεν υπήρχε καιρός για χάσιμο όλη την ημέρα.

Το βραδάκι που ησύχαζε επιτέλους, έβγαζε από την ξυλόσομπα κάρβουνα και μας έψηνε διάφορα «μπινελίκια», συνοδεία ρετσινούλας. Όταν δε, τακιμιάσαμε και με την γυναίκα του κρεοπώλη από πάνω από το χωριό, ένα ακόμη ζευγάρι προστέθηκε στην παρέα, όσο για τα λουκάνικα και τα παϊδάκια πλέον πήγαιναν κι ερχόταν. Θα μπορούσα να μιλάω ατελείωτα για όλα όσα έζησα εκείνα τα χρόνια και γι΄αυτό το σπιρτόζικο πλάσμα, την φίλη μου την Ευγενία, γι΄αυτό ας σταματήσω εδώ και να σας δώσω την συνταγή από το πιο αγαπημένο της φαγητό που η μανούλα της το έκανε τέλειο! Ένα φαγάκι απλό και εύκολο αλλά που μοσχοβολάει Άνοιξη και Πασχαλιά!

Τι θα χρειαστούμε…

Για το κατσικάκι

Για το ρύζι

Πώς θα το φτιάξουμε…

"Πασχαλιάτικο" Χαλκιδικής - Εκτέλεση

Πλένουμε καλά το κατσικάκι και το αλείφουμε με το ελαιόλαδο. Το αλατοπιπερώνουμε καλά και το τοποθετούμε στο ταψί πρώτα από την κάτω πλευρά. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό και το ψήνουμε στο φούρνο στους 200°C. Αν κατά το ψήσιμο λιγοστέψει το νεράκι, προσθέτουμε κι άλλο.

SAM_8318b320-2

Καθαρίζουμε και κόβουμε κομματάκια το ξερό κρεμμύδι και τα φρέσκα κρεμμυδάκια. Ψιλοκόβουμε τον άνηθο και τον δυόσμο.

Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι και σωτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι και τα φρέσκα κρεμμυδάκια.

Ρίχνουμε το ρύζι και ανακατεύουμε μέχρι να γυαλίσει. Αλατοπιπερώνουμε και το κατεβάζουμε.

Προσθέτουμε τον άνηθο και τον δυόσμο και ανακατεύουμε.

SAM_8359b550

Όταν ψηθεί το κατσικάκι από την κάτω πλευρά, βγάζουμε το ταψί και το γυρνάμε με την πέτσα από πάνω. Ρίχνουμε τριγύρω το ρύζι και προσθέτουμε 4 ποτήρια ζεστό νερό. Ψήνουμε και πάλι μέχρι να ροδίσει το κατσικάκι και να ρουφήξει το ρύζι όλα τα υγρά.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!