Η απλότητα σε όλο της το μεγαλείο. Ένας χυλός, λίγα τυριά και ένα ταψί αρκούν για μια πίτα που την έφτιαχνα χρόνια, ιδίως εκείνα τα βράδια που «δεν έχουμε τίποτα να φάμε», παρόλο που το ψυγείο κοντεύει να σκάσει. Γινόταν νόστιμη και πάντα ανάρπαστη. Ώσπου πήγα στην Ήπειρο και δοκίμασα την κουρκουτόπιτα από τα χέρια της Άννας. Τότε κατάλαβα πόση διαφορά μπορεί να κρύβεται σε μια τόσο απλή συνταγή.

Η κουρκουτόπιτα της Άννας ήταν πολύ λεπτή, περίπου ένα εκατοστό, και απίστευτα τραγανή. Δεν είχε μπέικιν, αλεύρι που φουσκώνει μόνο του ή αυγά. Είχε αρκετό ελαιόλαδο στο ταψί, ώστε να ροδίσει και να γίνει τραγανή, γιαούρτι αντί για γάλα και ανθότυρο μαζί με κατσικίσια φέτα, που ισορροπούσε την αλμύρα της. Κάθε μπουκιά έκανε εκείνο το ατελείωτο, ζυμαρένιο «κρίτσι κρίτσι» που δεν ξεχνιέται.

Τα τυριά και το γιαούρτι ήταν δικής τους παραγωγής και η πίτα ψήθηκε στον ξυλόφουρνο. Την απολαύσαμε ένα πρωινό μέσα στη φύση της Ηπείρου, κάτω από τον δροσερό ίσκιο των δέντρων, με αγαπημένους φίλους. Ομορφιά, γαλήνη και υπέροχες γεύσεις: τα υλικά για μια ανάμνηση που θα μου μείνει αξέχαστη!

🛒Τι θα χρειαστούμε…

• 🌾 3 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 💧 3 φλ. νερό
• 🥣 1 φλ. γιαούρτι
• 🫒 1/2 φλ. ελαιόλαδο
• 🧀 500 γρ. φέτα ή 250 γρ. φέτα και 250 γρ. ανθότυρο
• 🧂 Αλάτι, ανάλογα με το πόσο αλμυρή είναι η φέτα

👩‍🍳Πώς θα τη φτιάξουμε…

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το γιαούρτι, το νερό, το αλάτι και τη μισή ποσότητα από το ελαιόλαδο, μέχρι να σχηματιστεί ένας ομοιόμορφος χυλός.

Ρίχνουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο στο ταψί και αδειάζουμε μέσα τον χυλό. Επιλέγουμε ταψί αρκετά μεγάλο ώστε η πίτα να παραμείνει πολύ λεπτή, περίπου ένα εκατοστό σε ύψος.

Θρυμματίζουμε το τυρί και το σκορπίζουμε σε όλη την επιφάνεια. Ψήνουμε στους 200°C, στις αντιστάσεις, μέχρι να ροδίσει καλά και να γίνει τραγανή.

Κι αν αγαπάτε τις γρήγορες πίτες χωρίς φύλλο, δοκιμάστε και την μπατζίνα με κολοκυθάκια ή το ταρκάσι με κολοκυθάκια και τραχανά.

Καλή επιτυχία!

Νανά…✍️